عروسکِ گردانِ داخل ِ ویترین
طفل ِ نو پایِ خیال ِ من
آرزو های دیرین ِ کودکی
و تنهایی ِ عمیق  ِ روح ِ من..
شاید 
دستانِ باد از دور
قـ ا صـ د کـ ی بیاورد
تا بال بگیرم
از این دیار..



برای رسیدن به آرزو ها، گاه باید قوانین را زیر پا گذاشت.
هرچه که باشد،
زیر پا خواهم گذاشت..

+ aT جونمم برگشته!!
هوراااااا...

باد که می آید
چشمانم را می بندم
و در چمن های نمناکِ باغ
می دوم
و آرام آرام
به خاطر می آورم
عزیزانی را که
برای رسیدن به آرزوهایشان
خود،
با نگاهی آرام و خیره
بدرقه کردم..



خیلی وقت است که احساس می کنم
دیگر پشیمان نیستم!!

روزها می دویم
روی چمن ها دراز می کشیم
و آسمان را تماشا می کنیم..
آنقدر که فراموش کنیم که
شب ها
چقدر بی تابیم.

با ردِ نگاهم خوشبختی را نقاشی می کنم،
باد می آید، خیس  ِ باران می شویم..

حسابی دارد خوش می گذرد.
یک سگِ خانگی دستم را گاز گرفت!!
دستم کبود شد..



هاپو؟؟
دلم قلیون می خواد!!
پایه ای؟

و اینک رها می شویم در تابستانِ ابدی..

همیشه که نمی شود
حسرت گذشته را خورد
و اینکه چرا؟
و چگونه؟
و یا اصلا چه شد که اینگونه شد؟
به قول شخصی بزرگ
زندگی دایره ای است که هرچه تند تر در آن بدوی
چرخشش بیشتر می شود،
و زود تر زمین می خوری
و همینطور اگر راه نروی..



می دونی کوچولو ؟
هیچکدوم از این ها مهم نیست..
من به هفته ی آینده می اندیشم،
و روز های بعد از آن..

دو بالِ سپید
زیباتر از تمام بال های زمینی
از آنِ من
هدیه ی خدا..



احساس می کنم
در آسمان ها
در دور دست ها
همانجایی که
فرشتگان
احساس شعف می کنند
من هم حضور دارم.
لالا-لالا
دلِ بی تابم
آرام،
آرام،
پرواز سهم توست
همان گونه که
زمین خوردن
شکستن
و از پا در آمدن.
نشستن کافی است.
باید رفت..
رفت..
تا بی نهایتِ دنیا
تا بی نهایتِ پرواز..
لالا-لالا..
دلِ بی تابم
آرام،
آرام..

پ.ن ۱:[شنبه/کنکور]
پ.ن ۲:-|سکوت|-

دستانم
در موهایم
گره خورده
و چشمانم
خاطراتِ مبهمی را دنبال می کرد
که دیگر هرگز
دست یافتنی نمی نمود.

تقدیر  ِ من هم چنین بود..
باید کاری می کردم!

کنکور..